Nisyana isyan etmiş idim paylaşmaya karar verdiğimde; ama zaman içinde farkettim ki "nisyan" öyle pek de kolay kolay gerçekleşebilen bir şey değilmiş. Unutabilmek için önce hafızalarda yer eden bir "şey"e ihtiyaç var. Benim isyanım aslında, unutmanın kendisine değil, bilmemin-bilmemizin bile engellenmesine imiş. Toplumsal bellek için dertlenip kederlenmişim..
Anı defterlerine yazardık küçükken - ben hala saklıyorum o defterleri, bol bol var bende zira-
unutma ki, unutulanlar unutanları.. diye cümleler. Çoğu kez 10'lu yaşlarımızı aşan garip bir "görmüş geçirmiş" eda ile hem de.. Ama hakikaten 20'li yaşlarımda artık bildiğim birşey var:
Yaşananları yok saymak mümkün değil. Yaşadıkça, o "an"lar, "anı"lar da seninle yürüyor; o anların özneleriyle veya değil. Onlarla anlam kazanıyor hatta hayat. Bilmemin engellendiği anlar, anılar, özneler, eylemlilikler.. o engelleyenlerin aklından yaşadıkları süre boyunca çıkmayacak! Bunun farkına varmak o kadar güzel ki!
Hani; sanki güçlerini ellerinden almışım gibi şu an, şu hissiyat. Kırdım sanki o egemenliklerini! Toplumsal hafızadaki sürekliliği engellemek için binbir takla atanların tam da bu sürekliliği kendi hafızalarından söküp atamadıkları için bir aşkla, şevkle saldırganlaştığının farkına varmak pek güzel geldi!
Sonrası mı?
Ölçeği daraltacağım, önce kendi çeperimden başlamalıyım hissederek anları toparlamaya.
Sonrası bize dair olacak; tüm karşılaştıklarıma dair, karşılaşmaların bıraktığı düşünlere, duygulara dair..
İçinizden karşılaştıklarımla karşılaşma "imkanı" olmayanlar için olacak bu paylaşımlar, geç kalmadık mı tanışmak için?
Kimi zaman çook büyük kimi zaman çook küçük gelen şu dünyada kim var kim yok, bilelim birbirimizi. Birbirimize eklemek, belki çıkarmak ya da destek olmak farkında olmadan (!) ve de sadece varlığımızı bilmenin kimi zaman yetebileceği durumlarda..
Sadece benim karşılamalarım olmasın diye de az buçuk gayret göstereceğim, paylaşılmalı denilen her karşılamaya/karşılaşmaya açıktır bu unutuşa isyan!
Belki kimine tesadüf der geçerim-geçeriz, kimi(leri)ne anlamlar atfederiz büyüklü küçüklü..
yolda görmek ve de görüşmek üzere!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder